علامت تجاری و قواعد و نام گذاری مبدا


علامت تجاری و قواعد مبدا
قواعد مبدا، مقررات، قوانین و احکام اداری است که دولتها آن را برای تعیین مبدا کالا، خدمات و سرمایه گذاری به کار میبرند. مبدا کالا یا سرمایه گذاری ممکن است بر نحو عمل در مرز یا در بازار کشور دیگر نسبت به آن کالا یا سرمایه گذاری موثر باشد. برای مثال برای اینکه یک کشور در حال توسعه بتواند از تعرفه پایینتر در قالب طرحهای نظام عمومی ترجیحات استفاده نماید، کشور وارد کننده باید مطمئن شود که کالاها در همان کشور صادرکننده تولید شده است. باید گفت که امروزه اجرای این اصل با توسعه پدیده جهانی شدن و اشاعه مناطق تجارت آزاد و اتحادیه های گمرکی مشکل است. موافقتنامه سازمان جهانی تجارت در مورد قواعد مبدا یک برنامه کاری را برای هماهنگ سازی بلند مدت این قواعد مقرر داشته است. 
با توجه به مراتب فوق روشن است که قواعد مبدا با علامت تجاری متفاوت است زیرا همانطور که گفتیم قواعد مبدا مجموعه ضوابط و مقررات برای تعیین محل ساخت یک محصول است در حالیکه علائم تجاری متمایز کننده محصول و خدمات اشخاص اعم از حقیقی یا حقوقی از یکدیگر است. 

علامت تجاری و نام گذاری مبدا 
در تعریف نام گذاری مبدا آمده است: نام گذاری مبدا به معنای نام یک منطقه، یک مکان خاص یا در موارد استثنایی یک کشور است که برای توصیف یک محصول کشاورزی یا ماده غذایی مورد استفاده قرار میگیرد که:

  • از آن منطقه، مکان خاص یا کشور نشات میگیرد.
  • کیفیت یا ویژگی های آن اساس یا منحصرا نتیجه محیط جغرافیایی ویژه با عوامل طبیعی و انسانی آن است.
  • تولید، فراوری و  ارائه آن در ناحیه جغرافیایی معین شده صورت گرفته باشد.

با توجه به تعریف فوق روشن است که علامت با نام گذاری مبدا متفاوت است زیرا اولا: علامت نشان است و نام یکی از مصادیقآن است. ثانیا: علامت برای تشخیص کالا یا خدمات است و با نام گذاری مبدا که هدف آن تعیین منشا جغرافیایی یک کالاست تفاوت دارد. ثالثا: نام گذاری مبدا صرفا در مورد محصولات کشاورزی و مواد غذایی است.