علامت تجاری و نام های دامنه


نام های دامنه به نشانی متنی برای یک محل در اینترنت اطلاق شده و منطبق با نشانی های IP هستند. به عبارت دیگر، کامپیوترها صرفاً نشانی های عددی را میفهمند اما کاربران اینترنتی، نشانی های متنی یا نام های دامنه را به عنوان بخشی از سیستم نشانی اینترنت به خاطر میسپارند. نام های دامنه با علائم تجاری در برخی حوزه ها ارتباط دارند. مهمترین حوزه های ارتباط میان علائم تجاری و نام های دامنه عبارتند از:
1 - یکی از کارکردهای نام دامنه این است که معرف و نشانگر شهرت و اعتبار یک وب سایت و یا علامت تجاری مخصوصی در اینترنت است. از آنجائی که حمایت از علائم تجاری و شهرت و اعتبار صاحبان این علائم جزء موضوعات حقوق مالکیت معنوی است، لذا برخی از زوایای نام دامنه به موضوعات مالکیت معنوی پیوند میخورد. 2 - نقض علامت تجاری با استفاده از نام دامنه در اینترنت یکی از شایعترین طرق نقض علامت در محیط دیجیتالی است بدین ترتیب که صاحب یک وب سایت عالماً از علامت تجاری متعلق به دیگری به عنوان نام دامنه خود استفاده کرده و موجب گمراهی مصرف کنندگان می شود.
 البته رابطه نزدیک علامت تجاری با نام های دامنه به شرح فوق نباید موجب شود تا تفاوت های اساسی میان این دو مقوله نادیده گرفته شود. 
مهمترین تفاوتهای میان این دو موضوع عبارتند از:
 1 - از نام های دامنه صرفاً استفاده تجاری نمی شود و نام های غیر تجاری مربوط به سایتهای فرهنگی، دولتی، آموزشی، علمی و... نیز باید مشمول حمایت قانونی گردد.
 2 - نام های دامنه مانند علائم تجاری در اداره ثبت علائم به ثبت نمی رسند، و در نتیجه اموری که بطور سنتی برای حمایت از نشانه های تجاری خصوصاً علائم تجاری لازم است، در مورد آنها رعایت نمی شود.
 3 - ثبت نام دامنه در سراسر جهان قابل رؤیت میباشد، در حالی که ثبت علامت اصولاً یا ملی است یا منطقه ای.
 4 - ثبت نام دامنه دست کم در مورد نام دامنه سطح سوم وابسته به کالا یا خدمات خاصی نیست، در حالی که ثبت علامت برای طبقات خاصی از کالاها یا خدمات انجام می گیرد.
 5 - صرفاً یک نمونه به عنوان نام دامنه قابل ثبت است، در حالی که این امکان وجود دارد که علامتی مشابه، در مورد کالاها یا خدمات مختلف ثبت شود.
6- علامت تجاری لزوما باید مشخص کننده و متمایز کننده باشد، در حالی که در برخی کشورها نظیر آمریکا امکان ثبت نامهای ژنریک نیز به عنوان نام دامنه وجود دارد.